(premier: XII 1991 – VI 1992)

(ur. 1930), lider ROP, poseł niezależny, prawnik
W czasie okupacji działał w Szarych Szeregach; był także łącznikiem w Powstaniu Warszawskim. W latach 1946 – 1947 uczestniczył w akcji wyborczej na rzecz PSL Stanisława Mikołajczyka. W 1949r. zdał maturę w praskim liceum im. płk Lisa – Kuli. W 1953 r. ukończył Wydział Prawa Uniwersytetu Warszawskiego. Skierowany administracyjnym nakazem do pracy w Ministerstwie Sprawiedliwości, zdaje po kilku miesiącach egzamin aspirancki w Polskiej Akademii Nauk i rozpoczyna pracę naukową w Zakładzie Nauk Prawnych PAN pod kierunkiem najwybitniejszego polskiego kryminologa prof. Stanisława Batawii.

Po wojnie ukończył prawo na Uniwersytecie Warszawskim i został adwokatem. Jednym z pierwszych samodzielnie prowadzonych przez niego procesów była obrona Jacka Kuronia i Karola Modzelewskiego. Zaraz potem został pozbawiony możliwości wykonywania zawodu.

Po ogłoszeniu stanu wojennego był doradcą “Solidarności” podziemnej, a w 1984 roku – pełnomocnikiem rodziny ks. Jerzego Popiełuszki w procesie jego zabójców.

Wszedł w skład Komitetu Obywatelskiego przy Lechu Wałęsie (późniejszego Krajowego Komitetu Obywatelskiego). Uczestnik obrad “okrągłego stołu” w podzespole ds. reformy prawa i sądów. Był następcą Jana Krzysztofa Bieleckiego na stanowisku premiera (sprawując urząd do czerwca 1992).

W trzy lata później został przewodniczącym Ruchu Odbudowy Polski (ROP). Trzykrotnie poseł na Sejm – wybrany w 1991, 1997 i 2001 roku. Kandydował w wyborach prezydenckich w 1995 roku, zajmując czwartą lokatę z 6,86 proc. Od maja 2001 zastępca szefa Koalicyjnego Komitetu Wyborczego-Akcja Wyborcza Solidarność Prawicy – AWSP. W wyborach parlamentarnych 2001 r. rekomendowany przez ROP startował z listy Ligi Polskich Rodzin.

Obecnie poseł niezależny.