Leszek Miller

(premier: od X 2001)

Urodził się 3 lipca 1946 roku w Żyrardowie. Pracę zawodową rozpoczął jako robotnik w Zakładach Przemysłu Lniarskiego w Żyrardowie; łączył ją z działalnością społeczną i związkową. Od 1969 członek PZPR, a w latach 1973-74 był sekretarzem Komitetu Zakładowego PZPR. W 1977 roku skończył nauki polityczne w Wyższej Szkole Nauk Społecznych przy KC PZPR. W latach 1986-1989 był I sekretarzem Komitetu Wojewódzkiego PZPR w Skierniewicach. Później został członkiem Biura Politycznego KC PZPR. Uczestniczył w obradach Okrągłego Stołu – współprzewodniczył podzespołowi ds. młodzieży. W 1989 roku bez powodzenia startował w wyborach do Senatu. Dwa lata później został posłem z Łodzi. W kolejnych wyborach zdobywał mandat z coraz lepszym wynikiem. Od października 1993 roku w rządzie Waldemara Pawlaka i Józefa Oleksego był ministrem pracy i polityki socjalnej. W powstałym w lutym 1996 roku rządzie Włodzimierza Cimoszewicza został ministrem – szefem Urzędu Rady Ministrów, a w ramach reformy centrum na przełomie 1996/1997 roku stanął na czele nowo utworzonego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji. Wówczas zyskał sobie przydomek “Kanclerz”. Współzałożyciel SdRP, w której do marca 1993 roku pełnił funkcję sekretarza generalnego. W 1997 roku został przewodniczącym SdRP i szefem klubu SLD. Od 1999 roku jest liderem SLD. Od 2001 roku – prezes rady ministrów.

Żonaty, ma jednego syna.